X
تبلیغات
رایتل

...آغازی دیگر

... در آغاز هیچ نبود، کلمه بود و آن کلمه خدا بود

« تقدیم به ساحت مقدس اما زمان (عج) »


« مناجات »



خداوندا


تو خود می‌خوانی‌ام


اما کدامین سوی


من هرگز نمی‌دانم


گمانم آن صراط مستقیم


اما


کدامین ره، صراط مستقیمت هست


من هرگز نمی‌دانم




به سوی ناکجاآبادِ مقصودت


رهی‌صعب و سیه


اما


کدامین لحظه آیا می‌رسم یا نه


من هرگز نمی‌دانم




برون خود لَیلة‌ُالحَشر است و در من


وحشت و درد گنه


اما


کدامین درد می‌تاباندم در هم


من هرگز نمی‌دانم




درونم آتشی سر بر فلک دارد


برون، خود دوزخی پُرآب‌ورنگ


اما


کدامین شعله می‌سوزاندم هردم


من هرگز نمی‌دانم



هزاران درد هستی‌سوز


هزاران گفتۀ ناگفتۀ خاموش


حقیقت در حجابِ کفر


از ناگفته‌ها خاموش‌تر


اما


کدامین لحظه منجی می‌شوی ما را


من هرگز نمی‌دانم


نمی‌دانم....



1386/2/25

نوشته شده در جمعه 13 اردیبهشت 1392ساعت | 17:32 توسط ندا نامدار | نظرات (0)